Desmopressin

چیست و چگونه اثر می‌کند

مکانیسم اثر: دسموپرسین استات سطح پلاسمایی فعالیت فاکتور VIII را در بیماران مبتلا به هموفیلی و بیماری فون ویلبراند نوع I افزایش می‌دهد. اثرات ضدادراری دسموپرسین استات از طریق تحریک گیرنده‌های وازوپرسین نوع ۲ (V۲) اعمال می‌شود که بازجذب آب در کلیه را افزایش و در نتیجه تولید ادرار را کاهش می‌دهد. دسموپرسین استات در درمان دیابت بی‌مزهٔ مرکزی، هورمون جایگزین هورمون ضدادراری است.

موارد مصرف

دسموپرسین استات تزریقی یک آنالوگ وازوپرسین است و در موارد زیر به کار می‌رود: دیابت بی‌مزهٔ مرکزی: به‌عنوان درمان جایگزین ضدادراری در کنترل دیابت بی‌مزهٔ مرکزی (جمجمه‌ای) و کنترل پرادراری و پرنوشی موقت پس از ضربهٔ سر یا جراحی در ناحیهٔ هیپوفیز؛ هموفیلی A: در بیماران با سطح فعالیت انعقادی فاکتور VIII بیش از ۵%، برای حفظ هموستاز در حین و پس از اقدامات جراحی یا کاهش خونریزی در آسیب‌های خودبه‌خودی یا تروماتیک مانند همارتروز، هماتوم داخل عضلانی یا خونریزی مخاطی؛ بیماری فون ویلبراند (نوع I): در بیماران با بیماری خفیف تا متوسط و سطح فاکتور VIII بیش از ۵%، برای حفظ هموستاز در حین اقدامات جراحی یا آسیب‌های تروماتیک مانند همارتروز، هماتوم داخل عضلانی یا خونریزی مخاطی. محدودیت‌های مصرف: دسموپرسین استات در درمان دیابت بی‌مزهٔ نفروژنیک بی‌اثر است و اندیکاسیون ندارد.

مقدار و روش مصرف (خلاصه)

دیابت بی‌مزه: دوز روزانه ۲ mcg تا ۴ mcg است که به‌صورت یک یا دو دوز منقسم با تزریق زیرجلدی یا وریدی تجویز می‌شود. دوز باید برای هر بیمار تعیین و بر اساس الگوی پاسخ تنظیم شود. هموفیلی A و بیماری فون ویلبراند (نوع I): ۰.۳ mcg/kg (حداکثر ۲۰ mcg) به‌صورت انفوزیون وریدی؛ دوز به‌طور مناسب رقیق شود. برای دستورالعمل‌های بازسازی، آماده‌سازی و تجویز به اطلاعات کامل تجویز مراجعه شود. آزمایش‌های پیش از درمان و پایش حین درمان در دیابت بی‌مزه: پیش از درمان با دسموپرسین استات، سدیم سرم، حجم ادرار و اسمولالیته ارزیابی شود.

موارد منع مصرف

دسموپرسین استات تزریقی در بیماران با حساسیت شناخته‌شده به دسموپرسین استات یا هر یک از اجزای فراورده منع مصرف دارد. همچنین به دلیل افزایش خطر هیپوناترمی در شرایط زیر منع مصرف دارد: نارسایی متوسط تا شدید کلیه (کلیرانس کراتینین کمتر از ۵۰ mL/min)؛ هیپوناترمی یا سابقهٔ هیپوناترمی.

هشدارها و احتیاط‌ها

افت فشار خون و فشار خون بالا: ممکن است موجب افت فشار خون همراه با افزایش جبرانی ضربان قلب یا افزایش فشار خون شود؛ فشار خون در حین تجویز پایش شود، به‌ویژه در بیماران مبتلا به بیماری قلبی. افزایش خطر ترومبوز در بیماران مبتلا به بیماری فون ویلبراند نوع IIB: مصرف دسموپرسین استات در این بیماران ممکن است به دلیل تجمع پلاکتی موجب ترومبوز شود. واکنش‌های حساسیتی: واکنش‌های شدید رخ داده است؛ در حین تجویز از نظر واکنش‌ها پایش و در صورت بروز، تجویز متوقف شود.

بارداری

بارداری – خلاصهٔ خطر: تجربهٔ طولانی‌مدت چند دهه‌ای مصرف دسموپرسین استات تزریقی در زنان باردار، بر اساس منابع منتشرشده و گزارش‌های موردی موجود، خطر مرتبط با دارو از نظر نقایص مادرزادی عمده، سقط یا سایر پیامدهای نامطلوب مادری یا جنینی را نشان نداده است.

نگهداری و عرضه

در یخچال در دمای ۲ تا ۸ درجهٔ سانتی‌گراد نگهداری شود.

منبع: Desmopressin Acetate (Desmopressin Acetate) — US FDA prescribing information, 2024-03-22, DailyMed. خلاصه و کوتاه‌شده؛ متن کامل برچسب معتبر است. ثبت، موارد مصرف و برچسب‌گذاری در ایران ممکن است متفاوت باشد.