Interferon Beta-1a

چیست و چگونه اثر می‌کند

اینترفرون بتا-۱a پروتئین نوترکیب گلیکوزیله با توالی اسید آمینهٔ یکسان با اینترفرون بتای انسانی است. در مولتیپل اسکلروزیس با کاهش تولید سیتوکین‌های پیش‌التهابی، مهار فعال‌شدن لنفوسیت T و عبور آن از سد خونی‌مغزی و افزایش واسطه‌های ضدالتهابی عمل می‌کند.

موارد مصرف

اشکال عودکنندهٔ مولتیپل اسکلروزیس (MS عودکننده‌بهبودیابنده و سندرم بالینی منفرد با خطر بالای تبدیل) برای کاهش دفعات عود و کندکردن پیشرفت ناتوانی

مقدار و روش مصرف (خلاصه)

بسته به فراورده: ۳۰ میکروگرم تزریق عضلانی هفته‌ای یک بار، یا ۲۲ تا ۴۴ میکروگرم تزریق زیرجلدی سه بار در هفته با افزایش تدریجی دوز در شروع درمان؛ اینترفرون بتا-۱a پگیله ۱۲۵ میکروگرم زیرجلدی هر ۲ هفته.

موارد منع مصرف

حساسیت به اینترفرون بتای طبیعی یا نوترکیب یا اجزای فراورده؛ افسردگی شدید و/یا افکار خودکشی فعلی؛ شروع درمان در دوران بارداری معمولاً توصیه نمی‌شود (به اطلاعات فراورده رجوع شود).

هشدارها و احتیاط‌ها

افسردگی و افکار خودکشی، آسیب کبدی، میکروآنژیوپاتی ترومبوتیک، سندرم نفروتیک، اختلالات خونی، اختلال تیروئید و واکنش یا نکروز محل تزریق ممکن است رخ دهد؛ شمارش کامل سلول‌های خون و عملکرد کبد و تیروئید پایش شود. علائم شبه‌آنفلوانزا در شروع درمان شایع است و با افزایش تدریجی دوز و مسکن‌ها کاهش می‌یابد. در بیماران مبتلا به تشنج یا بیماری قلبی با احتیاط مصرف شود.

بارداری

بر اساس داده‌های ثبت‌شدهٔ موجود، در صورت نیاز بالینی می‌توان در بارداری مصرف کرد.

نگهداری و عرضه

در دمای ۲ تا ۸ درجهٔ سانتی‌گراد نگهداری شود و منجمد نشود؛ در صورت اجازهٔ اطلاعات فراورده، برای مدت محدود در دمای کمتر از ۲۵ درجه قابل نگهداری است.

منبع: خلاصهٔ مرجع تهیه‌شده بر پایهٔ SmPC/EPAR اروپا، BNF و فرمولاری الگوی WHO. اطلاعات تأییدشدهٔ محصول در ایران ملاک است.